12-03-07

Bijna verzadigd

Ze slaakte een zucht -een zucht van verlichting weliswaar-...

  

Om een of andere duistere reden spookt dit zinnetje al heel de dag door mijn hoofd. Vraag me niet waarom. Ik heb zin in iets alternatiefs. De tijd gaat zo ongelooflijk vlug de laatste tijd. Dit weekend mocht er wel wezen.

Zaterdagavond zijn we eerst wafels gaan eten voor Rebecca's verjaardag. Wat was het stil aan tafel! Kwam dat omdat bepaalde gespreksonderwerpen geband waren? Of was er een andere mysterieuze reden, waarvan enkel de core members van de gang iets vanaf wisten. De tafel werd dan maar geëntertaind door een ietwat lachwekkende foto en een nog lachwekkender tekstje, die in 5 minuten verzonnen was. Ter gelegenheid van Becca's verjaardag, in elkaar geflanst door Lien.

Daarna was het koersen naar het huis van Ine en Hanne. Ik kwam tot het besef dat ik allang niet meer op mijn fiets gezeten had, toch niet voor een lange afstand. De 5 minuten heen en weer van thuis naar station en station naar huis kan je niet echt als "sport" definiëren. Oh, de kilootjes konden er maar van af vliegen. Dan had ik tenminste geen buikje ;-) (niet dat ik zoo dik ben, integendeel:p).

Bij Ine en Hanne werd alles bijeengeraapt en vertrokken we met de auto naar Mariska's party, ze wordt immers 18 woensdag. In de auto werden ballonnen (18!) opgeblazen, en met touw aan elkaar geknobbeld. Het was een heus manoeuvre, maar Mariska was toch wel aangenaam verrast! Haar cadeau beviel haar gelukkig enorm, en de ketting die ik voor haar gekocht had, stond haar beeldig. En wat een geluk dat ik een plastic eendje gekocht had, terwijl ik niet eens wist dat ze daar verzot op was.:-) Goed gegokt dus.

In het begin was het maar rustig op het feestje maar na een tijdje stond iedereen te dansen en zich te amuseren. Ik heb me mega geamuseerd en de muziek beviel me ook wel tamelijk! En nog een tof feit: er was pizza...:D Nog wat chocola, hete jongens, en de kous zou volledig af geweest zijn. :p

Het super leuke feestje met de super leuke tentpalen eindigde dan ook veel te vroeg. Maar ik was een of andere reden plots enorm moe. Zodanig moe dat ik de volgende dag tot een gat in de middag sliep. Achteraf ging ik nog eens naar het karnaval kijken in Torhout. Djeezus, dat was ook alweer een eind geleden. Plots kreeg ik een vreemde bewondering voor de mensen die al hun tijd wilden steken in het maken van die praalwagens. Je moet er maar het geduld voor hebben... Het zonnetje scheen, alles was chill, wat kon er nog aan verbeteren?

Wat dacht je van... een lief?!

 


 

 

23:47 Gepost door Lien in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.