13-11-10

Concurrentie

Mijn gevoelens voor de hete stoot werden met de dag groter en groter. Alleen van zijn kant kwam er geen respons. Hoewel ik dat allemaal doorhad, bleef ik maar proberen. Mijn werk schoot beter op, want hoe minder tijd ik aan mijn werk besteedde, hoe meer ik had voor de knapperd. Ik vroeg mij af of het wel zin had om constant te blijven moven. Misschien moest ik de kerel gewoonweg een tijdje negeren, hopende dat hij dan naar mij toe zou stappen voor een date. Mijn bureau raakte vol met Fancy's, Flairs, Joepie's, Glamour Girl's... De middagpauzes besteedde ik met het lezen van "daten voor dummies".

Hoe meer pogingen ik waagde, hoe kleiner ik me ging voelen. Mijn baas snapte niet goed wat al die tijdschriften daar deden. "Cursorische lectuur", was mijn antwoord. Door het azen op mijn doelwit verloor ik enkele dingen uit het oog, onder andere: de concurrentie. De babe van het tweede verdiep met rijkelijk gevulde boezem had blijkbaar ook een oogje laten vallen op het lekkere dier. Het begon redelijk op te vallen dat ze hem "toevallige" bezoekjes kwam brengen, leunende over zijn bureau, zodat de stakker niets anders kon dan in haar decolleté te gluren. Haar minirokjes en zonnebankbruine benen werden steevast gecombineerd met witte of zwarte naaldhakken. Daarenboven was haar glimlach zo fake als die van in de tandpastareclames.

Ik had haar niet zo graag. Nee, ik had een grondige hekel aan dat takkewijf. Ze dacht echt dat ze de koningin van het bedrijf was! Het feit dat ze perfect tweetalig was (op papier dan toch) had haar in een hoge positie gebracht. Ik kon mijn afgunst voor het schepsel moeilijk verbergen. Ook zij zag me niet meteen zitten als vriendin en dat kon ik goed genoeg merken! Voor haar collega's had ze telkens snerende opmerkingen klaar als iets niet in orde was. Wat deed zij in godsnaam bij die hete stoot? Het leven is niet eerlijk, zuchtte ik. De slechte meisjes krijgen altijd de leuke jongens. Waarom ben ik zo lief? Kan ik ook niet eens de bitch uithangen ofzo?

Ze zat ondertussen al een uur in zijn bureau(of liever: eronder). Hoelang kan een vrijpartij duren, dacht ik ontredderd. Ik was verloren. 16u50 zag ik haar buitengaan. Haar rokje was gekreukt en haar haar zat nog in de war. Zolang kan een vrijpartij dus duren. De knapperd kwam ook naar buiten en werpte mij een meewarige blik toe. Ik kon hem zien denken "oh ma meiske toch ge zult wel een ander vinden, zo'n schoon kind gelijk gij". Ik kon hem wel een mep verkopen. "Vuile klootzak" riep ik uit. Hij negeerde het en de teef die hem binnengedaan had kwam naar mij toe "Wat is er, beetje teveel werkdruk, meiske, ma ge moet u da ni aantrekken, ge moet ontspannen gelijk wij!" "Ok ja" zei ik. "Volgende keer ist aan mij om zijn broek af te trekken, smerige teef!" Alle hoofden draaiden zich in mijn richting. Ontzet liep ik naar buiten, ik kroop in een hoekje en begon uit het diepste van mijn hart te huilen. Mijn wraak zal zoet zijn.


De commentaren zijn gesloten.