25-12-10

Date day (D-day)

Eigenlijk besefte ik dat ik hem helemaal niet kende. Was hij single, in een relatie of getrouwd? Wat waren zijn hobby's? Ik smolt gewoon voor zijn looks, maar had hij voor de rest wel wat te bieden? Er schuilden nog veel geheimen achter die felblauwe ogen van hem. Ik weet wel, hij had het perfecte cv enzo, maar was dat wel een maatstaf voor een goede match? De familie zou hem wel goedkeuren, maar misschien was het gewoon een saaie type. Misschien was ik gewoonweg verblind door zijn schoonheid.

Het vuur in mijn hart gonsde diep vanbinnen. De gedachte alleen al om hem aan te raken deed me beven. Ik stelde zijn aanrakingen voor als uiterst opwindend. In mijn fantasieën was alles zo perfect uitgedokterd. Helaas te perfect om te stroken met de realiteit. Vandaag was ons eerste officiële afspraakje en ik wist helemaal niet hoe ik mij moest gedragen, wat ik moest zeggen en last but not least: wat ik moest dragen. Ik wou hem doen verlangen naar mij want ik verlangde al al die tijd om bij hem te zijn. Ik was dit spelletje aan het winnen. Toch kon ik die nacht moeilijk in slaap raken. Alle mogelijke scenario's werden in mijn hoofd afgespeeld. Sommige draaiden uit op nachtmerries.

D-day. Mijn haar wou niet meewerken vandaag en ook de wallen onder mijn ogen kreeg ik maar niet weggeschminkt. Mijn mascara kon elk moment uitlopen en mijn oogschaduw was veel te fel. Hij zond mij die dag geen mailtjes of berichtjes. Alle hoop was meteen weggezonken. Wat maakte hem toch zo aantrekkelijk? Was het zijn hagelwitte lach die me betoverd had? De manier waarop hij me aankeek? Of zijn rustige maar toch zelfverzekerde uitstraling? De gedachte alleen al om hem te mogen kussen deed me rillen van plezier. Djeezus, wat had ik mijn hart verloren aan die man!

De middag naderde en ik begon te klappertanden van nervositeit. Ook mijn handen begonnen te zweten van jewelste. Zijn glimlach deed me op wolkjes lopen... Zoals afgesproken begaf ik me die bewuste middag naar de plek waar we elkaar gisteren troffen. Doodsbang dat hij me in de kou ging laten staan (letterlijk en figuurlijk), want het was aan het sneeuwen. Helaas was ik veel te vroeg. Na vijf minuten kwam hij eindelijk opdagen.

Ik verdronk bijna in zijn ogen...



De commentaren zijn gesloten.