15-02-11

Mr. Deadline

Terug aangekomen op kantoor hield ik mijn adem in van de spanning. Zouden ze iets gemerkt hebben? "Ze", dat sloeg op mijn hele entourage. Angstvallig draaiden mijn ogen van links naar rechts. Mijn handen waren klam van het zweet. Mr. Deadline zat waarschijnlijk naarstig te werken in zijn kantoortje. Ik kon nu toch niet binnenkomen om goeiendag te zeggen, dat zou té veel opvallen. Toch kromp mijn maag ineen alsof ik iets gedaan had die echt niet door de beugel kon. Ik zette mij aan mijn bureau en probeerde mij te concentreren op het werk dat ik nog te verrichten had.

Mr. Deadline verroerde van de hele namiddag niet meer. Zelfs een mailtje was teveel. Goh, wat is het toch een saaie peet, zuchtte ik. Waar was ik ook alweer op gevallen? "The perfect guy" leek ineens zo perfect niet meer. Ik had me vooral blindgestaard op zijn looks en zijn perfecte cv, maar wat zat er nog méér achter hem?


De commentaren zijn gesloten.